Değerli miyiz?

 “Benim yerime başka herhangi bir insan konulduğunda dünya açısından sonuç değişmeyecekse, beni diğer insanlardan farklı ve özel kılan değer nereden geliyor?”

İnsanların çoğu sadece yaşar gider, hayatı, varoluşu sorgulamaz ya da bu noktaya takılıp kalmaz.

Sorgulayan bazı insanların belli bir aşamadaki sorusu şudur: "Benim değerim nedir? Niçin yaratılmış olabilirim? Ben olmasam dünyada ne değişirdi? Var olmam ya da olmamamın farkı nedir?...".

Çok sayıda soru gibi görünse de aslında hepsi aynı kapıya çıkıyor; insan kendi varlığının değerini sorguluyor.

Bu açıdan bakınca dünya üzerindeki çok az sayıdaki insan haricindekilerin, yani çoğunluğun, dünyanın geneli için bir etkisi, değeri yok. 

Bu nedenle çoğumuz şu sonuca varırız: "Yani ben olmasam dünyada bir şey değişmezdi. Varlığım ile yokluğum arasında bir fark yok".

İnsan mantığı ile düşününce bu sonuca varılması son derece normal değil mi?

Mantık bunu söylerken biz nasıl oluyor da kendimize sonsuz değer biçebiliyoruz? Bu çok büyük bir tezat, hatta paradoks değil mi?

Aklımız, mantığımız değersiz olduğumuzu basitçe ispatlayabilirken, hislerimiz nasıl oluyor da kendimizin var olan her şeyden daha değerli olduğunu söyleyebiliyor?

Gerçek olan hangisi? Kim haklı; akıl ve mantık mı, hislerimiz mi?

İnsan beyni akıl ve mantık ile düşünüyor. Peki bazen beyin ile çelişen hisleri nereye koyacağız?  Acaba hisler ruhun düşünceleri mi?

.........

Varoluşu akıl ve mantık ile anlamlandıramayan insanın, kendi değerini de anlamlandırması mümkün görünmüyor.

Bu iki sorunun bilimsel bir cevabı mümkün değil!

Peki gerçekten hiç bir değerimiz yok mu?

Bence var! Yaratıcımız bizi yarattığına göre mutlaka bir anlamımız ve değerimiz var; sonsuzluk içinde bir nokta kadar olmasak bile!

Anlaşılan o ki;

Yaratılanı seveceğiz, Yaratandan ötürü!

Aytekin Fakılı